Uncategorized

Verstilling

Deze week hoorde ik mezelf tegen mijn collega’s op school zeggen: “het is weer begonnen, de donkere dagen voor kerst komen eraan!” Maar wat bedoel ik daar nu eigenlijk mee?

Ieder schooljaar neem ik in de maand november een subtiele verandering waar, de sfeer in de groepen jongeren die ik lesgeef slaat om, de gesprekken die ik met hen voer veranderen en ook in mijzelf voel ik de verandering. Officieel wordt met “de donkere dagen voor Kerst” iets anders bedoeld. Op 21 december spreken we van de kortste dag maar de vroegste zonsondergang vindt in ons land ongeveer 9 dagen eerder plaats, vandaar deze letterlijk donkere dagen voor Kerst. Maar in mijn ogen is er ook iets anders gaande. 

De winter doet zijn intrede, de bomen zijn bijna kaal, de ochtenden donker en koud. Terwijl we doen wat er gedaan moet worden is er een verandering voelbaar. Zoals de natuur grote opruiming houdt en letterlijk loslaat waar geen leven meer in zit geldt dat ook voor ons. De opdracht van deze periode is afscheid nemen, opruimen en letterlijk en figuurlijk loslaten en stil worden.

Ik zet hete thee, steek de kaarsen in de avond aan, kruip onder een dekentje op de bank en geef mezelf voorzichtig toestemming om naar binnen te keren. Ik probeer af te ronden wat er nog moet gebeuren voor het einde van dit kalenderjaar, ruim op, maak schoon en…… vertrouw.

Want al ziet de wereld er kaal en levenloos uit, niets is minder waar. De zaadjes voor het nieuwe jaar zijn geplant en doen onder een dikke laag aarde ondergronds hun werk.

Mocht deze fase van verstilling (levens-)vragen bij je oproepen die je graag eens zou willen onderzoeken? Schroom niet om contact op te nemen, ik kijk graag met je mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *